Eyrnalokkurinn
- Anna Axelsdóttir Sandholt
- Jun 18, 2024
- 1 min read
Úr 8. þætti; "Veruleikavillur"

Kærastan mín til tveggja ár missti mömmu sína óvænt um 6 mánuðum áður en við kynntumst.
Hún og mamma hennar voru mjög nánar, þær voru eiginlega bestu vinkonur.
Það var gamlárskvöld og við erum á leiðinni til bestu vinkonu kærustu minnar í partý, kærastan mín ákvað að vera með gull eyrnalokka sem mamma hennar gaf henni áður en hún lést.
Á einhverjum tímapunkti týnir kærastan mín öðrum eyrnalokknum, hún var algjörlega eyðilögð yfir því og við leituðum allstaðar sem við höfðum verið það kvöld og á leiðinni í partýið en fundum ekki eyrnalokkinn.
Sólarhring seinna ligg ég nakinn uppi í rúmi að bíða eftir að kærastan mín klárar sturtuna.

Ég er að lesa bók þegar ég finn allt í einu eitthvað detta á bringuna á mér, það var eyrnalokkurinn!
Ég lít í kringum mig en það er auðvitað enginn annar í herberginu, né húsinu!
Ég er ekki með sítt hár, né var ég með hatt og enginn möguleiki á að eyrnalokkurinn hafi á neinn hátt verið fastur við mig allan þennan tíma.











Comments